Jak oszukują biura nieruchomości? „Podstawiony kupujący” i prowizja pośrednika
1 paź
Wstęp
W umowie pośrednictwa wynagrodzenie nie zawsze staje się należne dopiero po sprzedaży nieruchomości. Część prowizji może być płatna już po podpisaniu umowy przedwstępnej, a pozostała po zawarciu aktu notarialnego. Jeżeli pośrednik otrzymuje 50% prowizji już na etapie umowy przedwstępnej, doprowadzenie do jej podpisania ma dla niego konkretną wartość finansową, nawet jeśli do sprzedaży ostatecznie nie dojdzie. W normalnej transakcji nie ma w tym nic podejrzanego. Problem pojawia się wtedy, gdy istnieją podstawy, by podejrzewać, że przedstawiony przez pośrednika kupujący od początku nie zamierzał kupić nieruchomości.
Umowa pośrednictwa została podpisana wcześniej
Mechanizm zaczyna się znacznie wcześniej niż w chwili pojawienia się kupującego. Właściciel podpisuje z biurem umowę pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. To właśnie ona określa zakres czynności pośrednika, wysokość jego wynagrodzenia oraz sposób zapłaty. Załóżmy, że strony ustaliły, że pośrednik otrzyma połowę prowizji po podpisaniu umowy przedwstępnej, a pozostałe 50% po zawarciu aktu notarialnego. Właściciel może traktować taki zapis jako naturalny. Skoro doszło już do umowy przedwstępnej, kupujący zobowiązał się do zakupu i wpłacił zadatek, transakcja wydaje się przecież niemal zakończona. Tyle że właśnie ten zapis może stać się kluczowy, jeżeli kupujący okaże się fikcyjny.
Pośrednik znajduje „zdecydowanego kupującego”
Mija trochę czasu. Pośrednik informuje właściciela, że ma konkretną osobę zainteresowaną nieruchomością. Dochodzi do prezentacji. Kupujący ogląda mieszkanie, pyta o wyposażenie, termin wydania, koszty utrzymania czy dokumenty. Może negocjować cenę. Zachowuje się dokładnie tak, jak właściciel spodziewałby się po osobie rzeczywiście zainteresowanej zakupem. Następnie informuje, że chce kupić. Dla właściciela to dobra wiadomość. Właśnie po to podpisał umowę z biurem. Pośrednik znalazł klienta. Tyle że w naszym przykładzie kupujący jest znajomym pośrednika i od początku wie, że nieruchomości nie kupi. Sama prezentacja byłaby jednak zbyt słabym dowodem skuteczności pośrednika. Dlatego historia idzie dalej.
Dochodzi do podpisania umowy przedwstępnej
Sprzedający i rzekomy kupujący podpisują umowę przedwstępną i to właśnie ten moment jest zasadniczy dla całego mechanizmu. Nie mamy już osoby, która jedynie obejrzała mieszkanie i zadeklarowała zainteresowanie zakupem, lecz kupującego, który na piśmie zobowiązał się do zawarcia w przyszłości umowy sprzedaży konkretnej nieruchomości. Strony uzgadniają cenę, termin zawarcia umowy przyrzeczonej oraz pozostałe warunki transakcji, a kupujący składa pod dokumentem swój podpis. Powstaje więc umowa, która z zewnątrz wygląda jak jednoznaczny dowód skuteczności pośrednika: biuro znalazło klienta, doprowadziło do uzgodnienia warunków sprzedaży i zawarcia umowy przedwstępnej. I właśnie w tym momencie wydarza się rzecz najważniejsza – zgodnie z umową pośrednictwa pośrednik żąda od sprzedającego zapłaty pierwszych 50% prowizji.
Pośrednik żąda 50% prowizji
Zgodnie z wcześniej podpisaną umową pośrednictwa zawarcie umowy przedwstępnej uruchamia obowiązek zapłaty pierwszej części wynagrodzenia pośrednika, dlatego nie musi on czekać na zawarcie ostatecznej umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego. Już na tym etapie żąda od sprzedającego 50% ustalonej prowizji. Jeżeli pełne wynagrodzenie pośrednika wynosi przykładowo 20 000 zł, właściciel ma zapłacić 10 000 zł, a przy prowizji wynoszącej 30 000 zł – już 15 000 zł. Nie są to więc symboliczne kwoty, lecz realne i często wysokie wynagrodzenie wypłacane jeszcze przed sprzedażą nieruchomości. I właśnie dlatego kolejny element opisywanego mechanizmu nabiera szczególnego znaczenia: pośrednik otrzymał już połowę swojej prowizji, choć do przeniesienia własności nieruchomości jeszcze nie doszło.
Kupujący wpłaca niewielki zadatek
Przy podpisaniu umowy przedwstępnej kupujący przekazuje sprzedającemu zadatek, którego wysokość strony mogą ustalić według własnych uzgodnień, dlatego sama niewielka kwota nie świadczy jeszcze o niczym nieuczciwym. Wyobraźmy sobie jednak mieszkanie warte 900 000 zł i zadatek wynoszący zaledwie 1 000 czy 2 000 zł. Dla właściciela sam fakt przekazania pieniędzy może dodatkowo uwiarygodniać kupującego – skoro podpisał umowę i wpłacił zadatek, najwyraźniej rzeczywiście zamierza kupić nieruchomość. Jeżeli jednak mamy do czynienia z fikcyjnym kupującym, symboliczny zadatek może pełnić zupełnie inną funkcję: stać się niewielkim kosztem uwiarygodnienia pozornej transakcji. Umowa przedwstępna połączona z rzeczywistym przekazaniem pieniędzy wygląda znacznie bardziej wiarygodnie niż sama deklaracja zainteresowania zakupem. Jednocześnie podpisanie tej umowy uruchamia przewidziany w umowie pośrednictwa obowiązek zapłaty pierwszych 50% wynagrodzenia pośrednika, które może być wielokrotnie wyższe niż kwota zadatku wpłaconego przez rzekomego kupującego.
Kilka dni później kupujący się wycofuje
Po podpisaniu umowy przedwstępnej i powstaniu obowiązku zapłaty pierwszych 50% prowizji kupujący nagle zmienia zdanie i informuje, że nie zamierza kupić nieruchomości. Powód rezygnacji może brzmieć całkowicie wiarygodnie: zmieniła się jego sytuacja rodzinna, znalazł inne mieszkanie, nie uzyskał finansowania, rodzina odradziła mu zakup albo po prostu ponownie przemyślał swoją decyzję. Do zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego ostatecznie nie dochodzi, a jeżeli spełnione są przesłanki związane z zadatkiem, kupujący może stracić przekazaną wcześniej kwotę. Przy zadatku wynoszącym jednak zaledwie 1 000 czy 2 000 zł jego ekonomiczny koszt pozostaje niewielki w porównaniu z 50% prowizji, której pośrednik zażądał już po podpisaniu umowy przedwstępnej. Jeżeli kupujący od początku był osobą podstawioną i nigdy rzeczywiście nie zamierzał kupić nieruchomości, jego rezygnacja nie byłaby przypadkowym niepowodzeniem transakcji, lecz ostatnim elementem wcześniej zaplanowanego mechanizmu prowadzącego do uzyskania przez pośrednika części wynagrodzenia.
Jak oszukują biura nieruchomości? Kto naprawdę zarabia na takiej transakcji?
Sprzedający ostatecznie nie sprzedał mieszkania, rzekomy kupujący stracił jedynie niewielki zadatek, natomiast pośrednik zdążył już uzyskać prawo do 50% prowizji na skutek podpisania umowy przedwstępnej. Jeżeli kupujący rzeczywiście zamierzał nabyć nieruchomość, a później z niezależnych przyczyn zmienił decyzję, mamy po prostu do czynienia z niedoszłą transakcją, której skutki należy oceniać na podstawie zawartych umów i okoliczności rezygnacji. Jeżeli jednak kupujący był osobą podstawioną, a od początku zakładano, że podpisze umowę przedwstępną, wpłaci symboliczny zadatek i następnie wycofa się z zakupu, ekonomiczny sens całej operacji wygląda zupełnie inaczej. Niewielki zadatek może być wtedy jedynie kosztem stworzenia wiarygodnego pozoru rzeczywistej transakcji, podczas gdy prawdziwym celem mechanizmu może być doprowadzenie do momentu, w którym pośrednik uzyskuje prawo do pierwszych 50% prowizji. To właśnie różnicę pomiędzy rzeczywistą, lecz nieudaną sprzedażą a celowo upozorowaną transakcją trzeba byłoby wykazać na podstawie konkretnych faktów i dowodów.
Najważniejszy jest moment powstania prawa do prowizji
To właśnie ten element odróżnia opisywany mechanizm od zwykłej historii o podstawionym kliencie. Prowizja pośrednika nieruchomości może stać się należna na różnych etapach, dlatego w pierwszej kolejności trzeba otworzyć umowę pośrednictwa i sprawdzić, kiedy dokładnie powstaje obowiązek jej zapłaty. Jeżeli połowa wynagrodzenia jest płatna w chwili podpisania umowy przedwstępnej, pośrednik osiąga konkretny rezultat finansowy jeszcze przed sprzedażą nieruchomości. Sama konstrukcja płatności w dwóch etapach nie oznacza oczywiście nieuczciwego działania. Przy podejrzeniu wykorzystania fikcyjnego kupującego moment powstania prawa do prowizji staje się jednak jednym z najważniejszych elementów całej sprawy.
Czy prowizja biura nieruchomości należy się, jeżeli do sprzedaży nie doszło?
Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich umów. To, czy prowizja biura nieruchomości jest należna mimo niedojścia do ostatecznej sprzedaży, zależy przede wszystkim od treści konkretnej umowy pośrednictwa i okoliczności sprawy. Jeżeli strony wyraźnie uzależniły część wynagrodzenia od zawarcia umowy przedwstępnej, samo niedojście później do aktu nie pozwala automatycznie stwierdzić, że pierwsza część wynagrodzenia nigdy nie była należna. Zupełnie inaczej należy jednak oceniać sytuację, gdy zdarzenie uruchamiające obowiązek zapłaty miałoby zostać celowo upozorowane. Jeżeli umowa przedwstępna została zawarta z rzeczywistym kupującym, który później z niezależnych przyczyn zrezygnował, mamy jeden stan faktyczny. Jeżeli została zawarta z osobą, która od początku miała jedynie odegrać rolę kupującego, aby uruchomić obowiązek zapłaty 50% prowizji, mamy sytuację całkowicie inną.
Co może zdradzić podstawionego kupującego?
Nie ma jednego testu pozwalającego stwierdzić, że osoba była fikcyjnym klientem. Znaczenie ma całokształt okoliczności i chronologia zdarzeń. Trzeba sprawdzić, kiedy pośrednik poinformował o kupującym, jak szybko po prezentacji doszło do umowy przedwstępnej, czy rzeczywiście negocjowano jej warunki, czy kupujący żądał dokumentów dotyczących nieruchomości, interesował się księgą wieczystą, podejmował rzeczywiste działania w celu uzyskania finansowania oraz czy dysponował środkami na zakup. Znaczenie może mieć również wysokość zadatku, moment wystawienia faktury lub wezwania do zapłaty prowizji oraz czas, jaki upłynął pomiędzy jej zapłatą a rezygnacją kupującego. Szczególnie istotne może być ustalenie relacji pomiędzy kupującym a pośrednikiem. Sama znajomość nie jest dowodem, ale w połączeniu z innymi okolicznościami może uzasadniać dokładniejsze zbadanie sprawy.
Masz podobną sytuację? Zadaj jedno pytanie prawnikowi bezpłatnie
Podpisałeś umowę pośrednictwa, następnie umowę przedwstępną z kupującym znalezionym przez biuro, zapłaciłeś pierwszą część prowizji, a kupujący chwilę później się wycofał? Dopiero później dowiedziałeś się o jego powiązaniu z pośrednikiem albo inne okoliczności zaczęły budzić Twoje wątpliwości? Zadaj jedno konkretne pytanie prawne Bezpiecznej Transakcji 24. Odpowiemy bezpłatnie.
Zadaj jedno pytanie prawnikowi bezpłatnie
Zadzwoń albo napisz do Bezpiecznej Transakcji 24
tel. 501-305-287 — pon.–pt. 9:00–18:00
Napisać możesz w każdej chwili https://bezpiecznatransakcja24.pl/kontakt
Bezpłatna odpowiedź obejmuje jedno konkretne zagadnienie prawne. Nie obejmuje analizy całej umowy, dokumentacji ani kompleksowego prowadzenia sporu.
Umowa pośrednictwa jest pierwszym dokumentem, który trzeba sprawdzić
Jeżeli pośrednik żąda 50% prowizji po zawarciu umowy przedwstępnej, trzeba zacząć od dokładnej treści umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Nie od tego, co pośrednik mówił podczas rozmowy, nie od tego, co „zwykle robią biura”, lecz właśnie od podpisanej umowy. Trzeba ustalić, co dokładnie uruchamia obowiązek zapłaty pierwszej części wynagrodzenia: samo podpisanie umowy przedwstępnej, zawarcie jej z klientem pozyskanym przez pośrednika, wykonanie określonych czynności czy jeszcze inne zdarzenie. Trzeba również sprawdzić, co umowa przewiduje na wypadek, gdy ostateczna umowa sprzedaży nie zostanie zawarta.
Umowa przedwstępna może być najważniejszym dowodem – w obie strony
Dla pośrednika podpisana umowa przedwstępna może być bardzo silnym argumentem, ponieważ pokazuje, że przedstawiona przez niego osoba nie tylko obejrzała mieszkanie, lecz zobowiązała się do jego zakupu. Dla właściciela ten sam dokument może jednak stać się początkiem zupełnie innej analizy. Kto przygotował umowę? Kto zaproponował wysokość zadatku? Jak uregulowano możliwość wycofania się kupującego? Czy kupujący przyjął na siebie rzeczywiste ryzyko ekonomiczne? Szczególnie interesujące może być zestawienie dat: zawarcia umowy przedwstępnej, wystawienia faktury lub wezwania do zapłaty 50% prowizji, zapłaty wynagrodzenia oraz późniejszej rezygnacji kupującego. Czasami dopiero ustawienie tych zdarzeń obok siebie pokazuje, czego należy szukać dalej.
Jak oszukują pośrednicy nieruchomości? Najpierw trzeba zabezpieczyć dowody
Jeżeli chcemy ustalić, jak oszukują pośrednicy nieruchomości w przypadkach wykorzystujących fikcyjnego kupującego, nie wystarczy samo podejrzenie właściciela. Trzeba odtworzyć cały mechanizm i zabezpieczyć dowody. Jeżeli rzeczywiście polegał on na podstawieniu znajomego jako kupującego, podpisaniu z nim umowy przedwstępnej z niewielkim zadatkiem, uzyskaniu w ten sposób 50% prowizji i następnie zaplanowanym wycofaniu „kupującego”, mielibyśmy do czynienia z bardzo poważnym zarzutem. Dlatego właściciel powinien zabezpieczyć umowę pośrednictwa, umowę przedwstępną, dowód wpłaty zadatku, fakturę lub wezwanie dotyczące prowizji, potwierdzenie jej zapłaty, korespondencję z pośrednikiem i kupującym oraz dokumenty dotyczące późniejszej rezygnacji. Znaczenie mogą mieć również dowody wskazujące na wcześniejszą relację pomiędzy pośrednikiem a kupującym. Nie po to, aby na podstawie jednego zdjęcia czy znajomości ogłosić oszustwo, lecz po to, aby możliwe było odtworzenie rzeczywistego przebiegu zdarzeń.
Oszustwa pośredników nieruchomości – kiedy spór o prowizję staje się czymś poważniejszym?
Oszustwa pośredników nieruchomości trzeba odróżnić od zwykłego sporu dotyczącego wynagrodzenia. Samo żądanie prowizji nie jest oszustwem. Nie jest nim również pobranie części wynagrodzenia po podpisaniu umowy przedwstępnej, jeżeli właśnie taki sposób rozliczenia został prawidłowo uzgodniony. Sytuacja wyglądałaby jednak zasadniczo inaczej, gdyby udało się wykazać, że osoba przedstawiona jako kupujący została świadomie wykorzystana do stworzenia fałszywego obrazu rzeczywistej transakcji, a celem tego działania było doprowadzenie właściciela do zapłaty wynagrodzenia. W takim przypadku sprawa może wymagać analizy nie tylko treści umowy, lecz również przepisów dotyczących wad oświadczenia woli, ochrony konsumenta i odpowiedzialności cywilnej, a w zależności od ustalonych faktów także przepisów prawa karnego. Najpierw jednak trzeba ustalić fakty i zabezpieczyć dowody, a dopiero później dokonywać kwalifikacji prawnej.
Skarga na pośrednika nieruchomości – najpierw ustal, czego dotyczy problem
Nie istnieje jeden organ rozstrzygający wszystkie spory z pośrednikami nieruchomości. Jeżeli problem dotyczy postanowień wzorca umowy stosowanego wobec konsumentów, znaczenie mogą mieć przepisy dotyczące niedozwolonych postanowień umownych oraz ochrony konsumenta. Jeżeli chodzi o indywidualne roszczenie pośrednika o zapłatę albo zwrot wynagrodzenia już zapłaconego, potrzebna jest analiza konkretnej umowy i okoliczności sprawy. Jeżeli natomiast istnieją dowody wskazujące na celowe stworzenie fikcyjnej transakcji w celu uzyskania pieniędzy, może być konieczna analiza również pod kątem odpowiedzialności wykraczającej poza zwykły spór kontraktowy. Dlatego skarga na pośrednika nieruchomości nie powinna zaczynać się od emocjonalnego opisu. Powinna zaczynać się od dokumentów, dowodów i chronologii.
Nieuczciwy pośrednik nieruchomości? Sama rezygnacja kupującego jeszcze o tym nie świadczy
Sama rezygnacja kupującego nie oznacza jeszcze, że działał nieuczciwy pośrednik nieruchomości. Nie świadczy o tym również niski zadatek ani sama znajomość pośrednika z kupującym. Znaczenia nabiera dopiero połączenie tych okoliczności z momentem zapłaty prowizji. Jeżeli pośrednik przedstawia swojego klienta, bardzo szybko dochodzi do umowy przedwstępnej, kupujący wpłaca symboliczny zadatek, podpisanie dokumentu powoduje natychmiastową wymagalność 50% prowizji, właściciel płaci pośrednikowi, a niedługo później kupujący wycofuje się z transakcji, wtedy warto bardzo dokładnie sprawdzić, kim był kupujący i jak wyglądała jego relacja z pośrednikiem. To nadal nie jest dowód oszustwa, ale jest to sekwencja zdarzeń, której nie powinno się ignorować.
Masz jedną wątpliwość dotyczącą swojej transakcji? Zapytaj bezpłatnie
Jeżeli masz jedną konkretną wątpliwość dotyczącą umowy pośrednictwa, prowizji, umowy przedwstępnej, zadatku albo zachowania kupującego, możesz zadać jedno pytanie prawne Bezpiecznej Transakcji 24. Jedno pytanie. Konkretna odpowiedź. Bezpłatnie.
Zadaj jedno pytanie prawnikowi bezpłatnie
Zadzwoń albo napisz do Bezpiecznej Transakcji 24
tel. 501-305-287 — pon.–pt. 9:00–18:00
Napisać możesz w każdej chwili https://bezpiecznatransakcja24.pl/kontakt
Bezpłatna odpowiedź obejmuje jedno konkretne zagadnienie prawne. Nie obejmuje analizy całej dokumentacji, przygotowania pism ani kompleksowego prowadzenia sporu.
A jeżeli dopiero zaczynasz sprzedaż? Nie musisz oddawać jej pośrednikowi
Jeżeli potrafisz sam wystawić ogłoszenie, odbierać telefony, pokazywać mieszkanie i znaleźć kupującego, możesz pozostawić sprzedaż we własnych rękach. Nie oznacza to jednak, że musisz sam pilnować dokumentów, negocjować warunki umowy przedwstępnej, ustalać zadatek, analizować projekt aktu czy zabezpieczać zapłatę ceny. Ty możesz znaleźć kupującego. Prawnik może pilnować prawnej strony sprzedaży.
SPRZEDAJ Z PEWNOŚCIĄ – PRO | 1690 zł
Prowadzisz sprzedaż samodzielnie, a my wchodzimy tam, gdzie zaczyna się ryzyko prawne. Sprawdzamy stan prawny i dokumenty, przygotowujemy lub analizujemy umowę przedwstępną, pomagamy przy negocjowaniu jej warunków, sprawdzamy projekt aktu notarialnego i wskazujemy ryzyka przed podpisaniem. Masz do dyspozycji do 120 minut konsultacji. PRO nie oznacza prowadzenia całej transakcji – to prawnik przy najważniejszych dokumentach i decyzjach. Ty kontaktujesz się z kupującym, organizujesz kolejne etapy i pilnujesz przebiegu sprzedaży. My sprawdzamy, czy to, co masz podpisać, odpowiednio chroni Twoje interesy.
https://bezpiecznatransakcja24.pl/produkty/sprzedaj-z-pewnoscia-pakiet-pro-2
SPRZEDAJ Z PEWNOŚCIĄ – ELITE | 2790 zł
Znajdujesz kupującego, a potem przekazujesz nam prawną stronę sprzedaży. Nie czekamy tylko na dokument do sprawdzenia – nadzorujemy transakcję od momentu pojawienia się kupującego aż do jej finalizacji. Pilnujemy dokumentów i kolejnych etapów, uczestniczymy w ustalaniu i negocjowaniu warunków sprzedaży, kontrolujemy zadatek i umowę przedwstępną, weryfikujemy projekt aktu, monitorujemy księgę wieczystą i reagujemy, jeżeli w trakcie pojawi się problem. Masz nielimitowane konsultacje dotyczące prowadzonej transakcji.
https://bezpiecznatransakcja24.pl/produkty/sprzedaj-z-pewnoscia-pakiet-elite-2
Sprawdź naszą ofertę już teraz
Sprawdź nasze usługi i oferty, które pomogą Ci w każdej sprawie związanej z nieruchomościami. Zaufaj nam już dziś!
Przeglądaj inne artykuły
30 paź
Transakcja nie doszła do skutku? Sprawdź zagrożenia przy sprzedaży mieszkania
Kupujący jest zdecydowany, cena uzgodniona, umowa przedwstępna podpisana, a termin aktu notarialnego coraz bliżej. Mimo to transakcja nie doszła do skutku. Co mogło ją zatrzymać? Przy sprzedaży mieszkania problem może pojawić się długo po znalezieniu kupującego – w księdze wieczystej, dokumentach, banku, sposobie zapłaty albo w ustaleniach, które wcześniej wydawały się bezpieczne. Zagrożenia przy sprzedaży mieszkania nie zawsze oznaczają oszustwo czy nieuczciwość którejś ze stron. Czasami wystarczy wzmianka w księdze wieczystej, nieuregulowany spadek, problem z hipoteką, brak dokumentu, najemca, odmowa kredytu albo źle ustalony termin. Im później problem zostanie wykryty, tym mniej czasu pozostaje na jego rozwiązanie.
30 paź
Komornik w księdze wieczystej – czy można sprzedać mieszkanie, zanim trafi na licytację?
Masz kupującego. Cena jest ustalona. Chcesz sprzedać mieszkanie normalnie na rynku, spłacić zadłużenie z ceny i zakończyć problem. Tyle że w księdze wieczystej pojawił się komornik, nieruchomość została zajęta, a egzekucja już się rozpoczęła. Czy można jeszcze sprzedać mieszkanie przed licytacją komorniczą? Można podpisać akt i przenieść własność, ale to nie oznacza, że wcześniejsza egzekucja po prostu zniknie. Zgodnie z art. 930 KPC rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze postępowanie egzekucyjne. To oznacza, że źle przygotowana sprzedaż może doprowadzić do sytuacji, w której sprzedający pozbędzie się mieszkania, kupujący zapłaci setki tysięcy złotych, a problem egzekucji nadal będzie dotyczył nieruchomości. Dlatego przy sprzedaży mieszkania z komornikiem najważniejsze pytanie nie brzmi: „czy notariusz podpisze akt?”. Trzeba wiedzieć, jak rozliczyć cenę, co dokładnie spłacić, co musi wydarzyć się z egzekucją i jakie dokumenty są potrzebne, aby kupujący nie został właścicielem nieruchomości, wobec której wcześniejsza egzekucja nadal wywołuje skutki.
30 paź
Rękojmia przy sprzedaży mieszkania – kiedy kupujący może wrócić z roszczeniami po akcie?
Sprzedałeś mieszkanie. Akt podpisany, cena zapłacona, klucze przekazane. Wydaje się, że transakcja jest zakończona. Kilka miesięcy później otrzymujesz wiadomość od kupującego: w mieszkaniu ujawniła się wada, żąda obniżenia ceny z tytułu rękojmi, a jeśli się nie zgodzisz, zapowiada dalsze roszczenia. Czy po podpisaniu aktu sprzedający nadal odpowiada za mieszkanie? Tak – w określonych sytuacjach odpowiedzialność może wrócić długo po sprzedaży. Przy nieruchomościach przepisy przewidują co do zasady pięcioletni okres na stwierdzenie wady objętej rękojmią, liczony od wydania nieruchomości. Dlatego bezpieczna sprzedaż mieszkania nie kończy się na znalezieniu kupującego i umówieniu notariusza. Jedno nieprzemyślane oświadczenie, przemilczany problem albo źle skonstruowane postanowienie umowy może nabrać znaczenia dopiero wtedy, gdy pieniądze za mieszkanie są już na Twoim koncie.
29 paź
Blokowanie mieszkania przez kupującego – zadatek i wpis roszczenia do księgi wieczystej
Kupujący wpłaca kilka tysięcy zadatku przy mieszkaniu wartym kilkaset tysięcy złotych. W zamian dostaje umowę przedwstępną i wpis roszczenia do księgi wieczystej. Tuż przed aktem zmienia zdanie: „albo obniżasz cenę, albo nie kupuję”. Sprzedający odmawia i chce sprzedać mieszkanie komuś innemu. Wtedy odkrywa problem – pierwszy kupujący nadal widnieje w księdze wieczystej, a jego roszczenie nie znika tylko dlatego, że transakcja się rozpadła. Niewielki zadatek może oznaczać niewielkie ryzyko dla kupującego, ale wpis roszczenia może stworzyć bardzo realny problem dla właściciela. Dlatego zanim podpiszesz umowę przedwstępną i zgodzisz się na wpis do KW, sprawdź nie tylko, co dostaniesz, jeśli transakcja dojdzie do skutku, ale przede wszystkim: jak odzyskasz pełną swobodę sprzedaży, jeśli kupujący zacznie dyktować nowe warunki.